تجربهی اسپاتیفای بدون فیلترشکن رو برای یوتیوب، توییتر و مانگاگو آرزو میکنم.
ولی من هیچ فکر نمیکردم که بابا هم چیپس بخوره.
دلم بازم چیپس سرکهنمکی میخواد.
کاش بجای انیمههایی که میبینم بشینم یبار دیگه کامل گینتاما رو ببینم
و حدس بزن چی؟ من تا الان فکر میکردم سینگئه که اش رو میکشه...
چطور کلماتی که نمیشناسی انقدر عمیق به قلبت نفوذ میکنند؟
یکسری "سخن بزرگان" داشتم که برای مواقعی بود که یک نفر توهینی میکنه. واکنش، احساس و طرز فکری که اون لحظه باید داشته باشی. و الان فکر میکنم اون لحظهای که اون شخص داشته این سخن بزرگان رو مینوشته، یه نفر بهشدت بهش توهین کرده و اون درحالی اینو مینوشته که دستش میلرزیده و زیر لب فحش میداده.
جملاتی مثل "جواب ابلهان خاموشیه" "تنها راه نشان دادن شعور همکلام نشدنه" "همه حق دارند احمق باشند"
و اینها رو صرفا برای آروم شدن خودش میگفته، یا توجیه کردن.
درهرحال زمان زیادی من هم خودمو با اینها توجیه میکردم و در کمال تأسف باید این طرز فکرِ "همه احمقن به جز من"رو کنار بگذارم.
چون در واقع اصلش اینه که همه گاهی احمقن، حتی خود من.
فکر میکنم اینهمه نامهربان بودن نسبت به آدما نیازی نیست واقعا...
امروز، طبق معمول، داشتم تمام موقعیتهایی که به نحوی بهم توهین شده بود رو تو ذهنم مرور میکردم، و جوابشون رو میدادم، و الان فکر میکنم چقدر این بی معناست.
چه اهمیتی داره واقعا؟
چه اهمیتی داره که بقیه فکر میکنن من احمقم، ترسوام، خیالپرداز و بیمسئولیتم، سلیقهی موسیقیم مزخرفه، متوهمم، تربیتم احمقانه بوده، بچهم، عقلم رشد نکرده...
باشه، حق با توعه اصن
اگه اینجور خوشحال میشی میتونی اینا رو قبول کنی
ولی برای من چیزهای مهمتری هست که باید بهش برسم